Ορατός είναι ο κίνδυνος τα επόμενα χρόνια η ιστορική Ανδρίτσαινα να απολέσει τα φυσιογνωμία της , εφόσον δεν υπάρξει πρόγραμμα για τη συντήρηση πέτρινων κτιρίων που καταρρέουν στη φθορά του χρόνου.
-«Νέος Ορίζων»: «Η ασχεδίαστη τσιμεντοποίηση καταστρέφει κάθε ίχνος παράδοσης»
-Ορατός ο κίνδυνος ώστε τα επόμενα χρόνια ν’ αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της ιστορικής περιοχής
Σε πλήρη εγκατάλειψη και μαρασμό βρίσκεται η περιοχή της Ανδρίτσαινας, η οποία βιώνει την παντελή αδιαφορία αλλά και αδυναμία για την αξιοποίηση των ευκαιριών που της δόθηκαν στο παρελθόν!
Δρόμος χωρίς επιστροφή είναι πλέον η πολυπόθητη ανάπτυξη, από λάθη, ανικανότητα αλλά και σκοπιμότητες που άφησαν το ιστορικό μέρος να αργοσβήσει και μαζί του να συμπαρασύρει τα δημιουργήματα μιας λαμπρής εποχής.
Δυστυχώς παρόμοια κατάσταση παρατηρείται και σήμερα, με την πλήρη απαξίωση αλλά και αδιαφορία όχι μόνο για τη δημιουργία νέων ευκαιριών για τους εναπομείναντες κατοίκους, αλλά και για τη διατήρηση των υπαρχόντων υποδομών και υπηρεσιών που βρίσκονται στο στάδιο της αποσύνθεσης…
Χαρακτηριστικά για την κατάσταση απελπισίας που βιώνει η περιοχή, ο «Νέος Ορίζων» στην τελευταία του έκδοση επισημαίνει τα εξής:
«Μέσα στο λήθαργο της αδιαφορίας η ιστορική πόλη ορφανεμένη από προστάτες χάνει την παλιά της αίγλη.
Η ασχεδίαστη τσιμεντοποίηση καταστρέφει κάθε ίχνος παράδοσης.
Μιας παράδοσης που κανένας εκπρόσωπος ή πληρεξιούσιος δεν καταδέχτηκε να ψηλαφίσει.
Σαν φτάνεις στην αγορά που κάποτε έσφυζε από ζωή, βλέπεις εργαστήρια και μαγαζιά με κατεβασμένα τα ρολά.
Παντοπωλεία χωρίς εμπόρευμα στα ράφια και αραχνιασμένους γκισέδες υπηρεσιών.
Μέσα στην απόκοσμη ηρεμία κανένα βήμα δεν ακούγεται. Ακόμα κι εκείνοι που κουβαλούν απάνω τους τις ελπίδες ολόκληρου του λαού χάθηκαν από το προσκήνιο.
Απέμειναν τα άβουλα ρομποτάκια τους να ιχνηλατούν στο πουθενά, χωρίς στόχους, πλάνα ανασυγκρότησης και προοπτικές».
Αποτρόπαιη εικόνα…
Και δυστυχώς την εικόνα του μαρασμού κάνουν ακόμη πιο αποτρόπαιη οι πάλαι ποτέ καλαίσθητες πέτρινες κατασκευές, μαζί με γνώριμα στοιχεία της φύσης που κάποτε καθιστούσαν μία και μοναδική την περιοχή.
«Ο γεροπλάτανος της βρύσης χάθηκε στο πέρασμα των χρόνων λες και δεν άντεξε το βαρύ φορτίο τόσων αναμνήσεων.
Το καμάρι της «Χώρας» η περήφανη πέτρινη βρύση με την ιστορική επιγραφή, γέμισε βρύα και μαυρίλες και οι πέτρες της έτοιμες να σκορπίσουν φανερώνουν την αδιαφορία τόσων ανθρώπων που αυτή τους πότισε με το κρυστάλλινο νερό της και τους χάρισε υγεία και μακροζωία.
Στους έρημους δρόμους της πόλης σκόρπια πλατανόφυλλα στριφογυρίζουν από τον άνεμο λες και πασχίζουν μάταια ν’ αποσπάσουν την προσοχή διαφόρων θαμώνων που βαδίζουν με παρωπίδες και κινητά στ’ αυτιά.
Ο χρόνος διέλυσε τα χαγιάτια των αρχοντόσπιτων της ξερολιθιάς κι έριξε σκεπές. Όμως αυτά στέκονται ακόμα όρθια και πεισματικά νικούν το βοριά.
Είναι η ακατανίκητη δύναμη της πέτρας που τα κρατεί, η παρακαταθήκη της παράδοσης» επισημαίνει ο «Ν.Ο».
ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΨΗ
Η πλήρης εγκατάλειψη και ερημοποίηση της περιοχής, έχει επιπτώσεις και στα μοναδικά πέτρινα κτίσματα τα οποία βρίσκονται στο έλεος της φθοράς του χρόνου.
Έτσι είναι ορατός ο κίνδυνος ώστε τα επόμενα χρόνια ν’ αλλοιωθεί η φυσιογνωμία της ιστορικής περιοχής, τη στιγμή που ξεπροβάλλουν τσιμεντένιες κατασκευές ακόμη και σε κεντρικά σημεία της κωμόπολης, που κάποτε αποτελούσε σημείο αναφοράς σε όλη τη χώρα…
Κώστας Αντωνόπουλος - protinews.gr
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου