Έχουμε κατορθώσει και δίνεται η ευκαιρία στον επισκέπτη να περνάει ολόκληρη ζωή μπροστά από τα μάτια του.
Σχηματίζει μια σαφή εικόνα της ιστορικής και πολιτιστικής πορείας του τόπου μας.
Εξέχουσα θέση στο Μουσείο μας έχει το σαλόνι ( 1935) του Γυμνασιάρχου Μενέλαου Σωτηρόπουλου καθώς και άλλα αντικείμενα που στόλιζαν το νοικοκυριό τους.
Αισθανόμαστε ηθική υποχρέωση να κάνουμε μια μικρή αναφορά στην οικογένεια του Αείμνηστου Μενέλαου Σωτηρόπουλου.
Ο Μενέλαος Σωτηρόπουλος (1898 – 1987) είχε καταγωγή από τη Μεσσηνία. Από την Ζαχάρω ήταν η σύζυγός του Πανωραία Κανακοπούλου ή Κανάκη, το γένος Πάλλα. Ο γάμος τους έγινε στις 30/6/1935.
Ήταν καθηγητής Φιλόλογος, υπηρέτησε σε πολλά Γυμνάσια της χώρας μας .
Πρωτοήρθε στη Ζαχάρω το 1944 εις αντικατάσταση του τότε Γυμνασιάρχη Ζαχάρως, επανήλθε στην οργανική του θέση στην Αμαλιάδα.
Από το 1948 μέχριτο τέλος τη ς θητείας του ( 5 Φεβρουάριου 1959) υπηρέτησε στο Γυμνάσιο Ζαχάρως.
Την εποχή αυτή δεν υπήρχε το σημερινό Γυμνάσιο. Στεγαζόταν σε ιδιωτικά μικροοικήματα, ανήλια, υγρά και ανθυγιεινά.
Άρχισε έναν ανιδιοτελή αγώνα προκειμένου να κτισθεί το σημερινό Γυμνάσιο. Μεγάλος αγώνας.
Τα μέσα επικοινωνίας σχεδόν ανύπαρκτα. Επιστολές προς όλες τις αρμόδιες Δημόσιες υπηρεσίες χειρόγραφες. Επιστολές προς φίλους και πατριώτες που κατοικούσαν στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό για έρανο να ενισχυθεί η προσπάθεια αυτή.
Το Υπουργείο Παιδείας ανταποκρίθηκε και ενίσχυσε με γενναιότητα την προσπάθεια.
Ο αγώνας του άρχισε το 1949 και ολοκληρώθηκε στις 13 Νοεμβρίου του 1959 με την τελετη εγκαινίων.
Πρέπει να σημειωθεί ότι όταν κάποτε προέκυψε θέμα να φύγει το Γυμνάσιο από τη Ζαχάρω, συντέλεσε τα μέγιστα με τις προσωπικές του παραστάσεις , όπου έκρινε σκόπιμο, να μην απομακρυνθεί.
Έχει αξιόλογο συγγραφικό έργο.
Το Υπουργείο για όλη αυτή την προσπάθεια τον επιβράβευσε δίδοντάς του τον τίτλο του Επίτιμου Γυμνασιάρχου.
Τα επόμενα χρόνια, η δημοτική αρχή σε συνεδρίασή της αποφάσισε να τον τιμήσει με την κατασκευή ανδριάντα.
Αφού έγινε παραγγελία και ετοιμάσθηκε το πρόπλασμα από τον γνωστό γλύπτη, και τεως μαθητή του, Θεόδωρο Η. Κολοκοτρώνη (1910 - 1993), μετά από αντιδράσεις ορισμένων μελών του Δημοτικού Συμβουλίου της Ζαχάρως, το έργο δεν πραγματοποιήθηκε.
Με λίγα λόγια, παρότι γαμπρός στη Ζαχάρω ,άφησε έντονα το στίγμα του στην τοπική κοινωνία.
Ο γιος του Δημήτριος Σωτηρόπουλος, έκρινε ότι το σαλόνι της μητέρας του, είναι κειμήλιο, και μας το παραχώρησε στο Λαογραφικό μας Μουσείο και ανήκει σε εκείνους που πέρασαν, που θάρθουν και θα περάσουν.
Το ΔΣ ευχαριστεί την οικογένεια του Δημήτρη και της Κατερίνας Σωτηρόπουλου για την σημαντική προσφορά στο Μουσείο μας.
Είμαστε χαρούμενοι που φιλοξενούμε αντικείμενα από το σπίτι του Αείμνηστου Μενέλαου Σωτηρόπουλου, που προσέφερε πολλές υπηρεσίες για τον τόπο μας.
Τριανταφυλλιά Νιάρχου-Πολιτιστικός Σύλλογος Καλίδονας "Σάρενα"
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου