Μέσα από τους στίχους του ποιήματός του, ο Παναγιώτης Λευκαδίτης, μας δίνει την ακριβή εικόνα της Ελληνίδας Γυναίκας Αγρότισσας
H ΑΓΡΟΤΙΣΣΑ
Της γης εγώ δεν όργωσα σέρνοντας το μουλάρι
Στη λάσπη, εγώ δεν έσπειρα στις αυλακιές βαθιά
Άσπρα χρυσά από σίκαλη, σιτάρι και κριθάρι
Στο θέρο δε δεμάτιασα τις θημωνιές σφιχτά
Τα στάχυα δεν τα αλώνισα στην κάψα τα ου Αλωνάρη
Τα άλογα σελαγίζοντας του αψηλού, με χάρη,
Του ανέμου δεν ανέμισα χρυσό καρπό ψηλά;;
Το αλεύρι από τη σίκαλη, το στάρι, το κριθάρι
Τώρα ζυμώνω γελαστή κι η γης μοσχοβολά
Σαν μες στο φούρνο που άναψα με ξύλα από πουρνάρι
Του κόσμου το γλυκά ψωμί ήλιος λαμποκοπά.
Γυναίκα αγρότισσα: δυο λέξεις με πολλαπλούς ρόλους.
Μητέρα, σύζυγος, νοικοκυρά, μαχητής της ζωής, πρωταγωνιστής της αγροτικής οικονομίας.
Τιμούμε κι εμείς με τη σειρά μας τη γυναίκα αγρότισσα που εργάζεται σκληρά εδώ και αιώνες, η σκλάβα της υπαίθρου, η γυναίκα που όργωσε με τα νύχια, έσπειρε και πότισε τη γη με δάκρυα και θέρισε καρπούς, με τον ιδρώτα της, στη φλεγόμενη καρδιά της αγροτικής γης.....
Όλοι τιμούμε τη μάνα αγρότισσα.
Όλες οι μάνες είναι ίδιες, αλλά η αγρότισσα μάνα έχει κάτι το διαφορετικό.
Και όσοι έχουμε γεννηθεί από αγρότισσες μητέρες, σε δύσκολους καιρούς και σε καιρούς φτώχειας, το νιώθουμε καλύτερα.
Η γυναίκα αγρότισσα ασκούσε ρόλο πολύπλευρο, σημαντικό και καίριο στην οικογενειακή και κοινωνική ζωή.
Εργαζόταν στο χωράφι αλλά και στο σπίτι.
Στο βουνό και τον κάμπο.
Στην παγωνιά και στον καύσωνα.
Ανέτρεφε με πολλές δυσκολίες τα παιδιά της.
Πάλευε για να προσφέρει σε όλους γύρω της.
Σε καιρούς καλούς και σε καιρούς δύσκολους.
Σε περιόδους ειρηνικές και σε περιόδους που η πατρίδα μας αγωνιζόταν για την ελευθερία μας.....
Τριανταφυλλιά Νιάρχου-Πολιτιστικός Σύλλογος Καλίδονας "Σάρενα"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου