Καλησπέρα από Καλίδονα και Χρόνια πολλά σε όλες φίλες μας που γιορτάζουν

Με την σημερινή μας ανάρτηση που αναφέρεται στην οργάνωση των ΑΕΤΟΠΟΥΛΩΝ ΤΗΣ ΚΑΛΙΔΟΝΑΣ..!!!κλείνουμε την μικρή ιστορική αναφορά μας

Μου δίνεται προσωπικά η ευκαιρία ως Πρόεδρος του Συλλόγου μας να διευκρινίσω ότι τα γεγονότα και τα πρόσωπα αφορούν αποκλειστικά και μόνο το χωριό μας και όχι γενικότερα την ιστορία της χώρας μας.

Τα γραφόμενα μας αυτά είναι αποτέλεσμα τοπικής έρευνας, από ανθρώπους μεγάλης ηλικίας και από διάφορες χειρόγραφες αφηγήσεις Καλιδοναίων για την ζωή τότε του χωριού μας.

** Ο Άγγλος ιστορικός Θωμας Καρλαυλ έχει διατυπώσει τούτο:

<< «Δεν χρειάζεται να είσαι Δάντης ή Λούθηρος ή Ρουσώ ή Ναπολέων για να γίνεις δημιουργός έργων, για να γράψεις ιστορία για τους μεταγενέστερους.

Αρκεί να είσαι και Πρόεδρος ενός Συλλόγου».**

Και όπως καταλαβαίνετε αγαπητοί μου φίλου αυτό έπραξα.

Η αιτία ήταν η περιπέτεια μου με τον Κορονωιό που θεωρώ ότι βγήκε κερδισμένο το χωριό μου.

Μέσα σε όλες αυτές τις στιγμές, τα παιδιά ηλικίας 8-14 ετών οργανώθηκαν στις «Αετοπουλίστικες ομάδες».

Τα «Αετόπουλα» ήταν οργάνωση για παιδιά ηλικίας 8-14 ετών, ιδίως για τις ελεύθερες ώρες τους.

Το χαρακτηριστικό τους ήταν το καπελάκι που φορούσαν και επάνω έγραφε τη λέξη «ΕΠΟΝ».

Οι δραστηριότητες τους είχαν χαρακτήρα ψυχαγωγικό και εκπαιδευτικό, ενώ ταυτόχρονα είχαν σχέση με την καθημερινή τους ζωή.

Τα παιδιά έρχονταν σε επαφή με τη συλλογικότητα, εντάσσονταν σε ομάδες και μάθαιναν πότε μια συμπεριφορά είναι αποδεκτή και πότε όχι.

Στην Καλίδονα υπήρξαν δύο ομάδες με «Αετόπουλα», επικεφαλής των οποίων ήταν παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας.

Στην πρώτη ομάδα επικεφαλής ήταν ο Φώτιος Σακκάς του Παναγιώτη και στη δεύτερη ο Σπύρος Βλάμης του Γεωργίου.

Μια φορά την εβδομάδα συγκεντρώνονταν στο σπίτι του Γεωργίου Χριστοδουλοπούλου (Πανταζόπουλου), επάνω από το Καφενείο-Μπακάλικο.

Συνήθιζαν να την λένε «Παιδική φωλιά».

Για την ενημέρωση γύρω από τα ιστορικά γεγονότα της εποχής, υπεύθυνοι ήταν ο Γεώργιος Ζήρος του Βασιλείου και ο Γεώργιος Χριστόπουλος του Παναγιώτου.

Για τη διδασκαλία πατριωτικών τραγουδιών την ευθύνη είχε αναλάβει η Γλυκερία Χριστοπούλου του Παναγιώτου και η Αγλαΐα Ζήρου του Βασιλείου.

Όλα τα παιδιά επιδείκνυαν προθυμία και ενδιαφέρον σε ό,τι τους δίδασκαν.

Μάθαιναν τραγούδια και ποιήματα για τις εθνικές εορτές.

Το τραγούδι, που τα αντιπροσώπευε, ήταν το παρακάτω και με κάθε ευκαιρία το τραγουδούσαν με πολύ καμάρι!

**«Εμπρός-εμπρός επονίτες, κάθε νιός κάθε ‘ναι στη γραμμή. **

Εμπρός στο πεζοδρόμιο για τη ζωή, τη λευτεριά και την τιμή.

Τους τυράννους, παιδιά διώχνει η νέα μας γενιά,

** και ζητά λευτεριά από κάθε σκλαβιά. **

Λαοκρατία, δουλειά, πρόοδο, λευτεριά,

** της γενιάς μας συνθήματα είναι κοινά.»**

Έκαναν, μάλιστα, και παρέλαση, αισθανόμενα ότι και αυτά προσφέρουν.

Οι μαρτυρίες από αυτούς, που σήμερα ζουν, είναι πολύ συγκινητικές.

Μια εκπαιδευτικός, η «Σταθιώ» με καταγωγή από τον Πύργο, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της, έκανε επισκέψεις σε χωριά, που είχαν έντονη δραστηριότητα μέσα από την οργάνωση της ΕΠΟΝ.

Βρέθηκε, λοιπόν, πολλές φορές στη συνεδρίαση των «Αετόπουλων», μαθαίνοντάς τους να χορεύουν.

Αφού τελείωναν τη διδασκαλία, πήγαιναν στην αίθουσα ανεφοδιασμού και τους έδιναν τις λεγόμενες «Γαλέτες».

Περίμεναν με χαρά να έρθει η μέρα της συγκέντρωσης για να πάρουν τις «Γαλέτες».

Βέβαια, εκείνη τη μέρα τους έδιναν και ό,τι άλλο είχαν στις προμήθειες τους.

Τα παιδιά, που συμμετείχαν, ήταν αρκετά. Σας παραθέτουμε κατά αλφαβητική σειρά τα ονόματά όσων μπορέσαμε και διασταυρώσαμε:

Βλάμης Σπυρίδων του Γεωργίου Γιαννικόπουλος Φώτιος του Παναγιώτη

Γκοβόπουλος Αλέξιος του Κωνσταντίνου Νικολόπουλος Κωνσταντίνος του Νικολάου

**Σωτηρόπουλος Θεόδωρος του Γεωργίου Σακκάς Φώτιος του Παναγιώτη **

**Σταυρόπουλος Ραφήλ του Νικολάου **

**Σκουρτσίδης Παναγιώτης του Νικολάου Χριστοδουλόπουλος Γεώργιος του Φωτίου **

Χριστοδουλόπουλος Παναγιώτης του Λύσανδρου Χριστόπουλος Ιωάννης του Παναγιώτη

Κάλαντα του 1944 από τα αετόπουλα!