Για τη γυναίκα Αγρότισσα μια μικρή αναφορά ως ελάχιστος φόρος τιμής για το τεράστιο έργο της, στη γη, στην οικογένεια, στην κοινωνία.
Μαχητής της ζωής, στυλοβάτης της ελληνικής οικογένειας.
Πρωταγωνιστής της οικονομικής ζωής.
Μάνα αγρότισσα με ροζιασμένα χέρια, κουρασμένη, πεινασμένη……
Η γενιά μας αλλά και οι προηγούμενες γενιές είμαστε μεγαλωμένοι από αγρότισσες Μανάδες.
Υποκλινόμαστε μπροστά στο μεγαλείο σου.
Σας παραθέτουμε το ποίημα του Παναγή Λευκαδίτη που μέσα από τους στίχους του, μας παρουσιάζει τη γυναίκα αγρότισσα.
Επίσης φωτογραφίες από το Λαογραφικό μας Μουσείο πως έχουμε παρουσιάσει την καθημερινή εικόνα της παλιάς γυναίκας Αγρότισσας.
<<Της γης εγώ δεν όργωσα σέρνοντας το μουλάρι,
Στη λάσπη εγώ δεν έσπειρα στις αύλακες βαθιά.
Άστρα χρυσά από σίκαλη, σιτάρι και κριθάρι
Από θέρο δε δεμάτιασα τις θημωνιές σφιχτά
Τα στάχυα δεν αλώνισα στην κάψα του Αλωνάρη
Τα αλόγα σελαγίζοντας από ψηλά με χάρη
Του ανέμου δεν ανέμισα χρυσό καρπό ψηλά;
Το αλεύρι από τη σίκαλη, το σιτάρι, το κριθάρι
Τώρα ζυμώνω γελαστή κι η γης μοσχοβολά
Σαν μες στο φούρνο άναψα με ξυλά από πουρνάρι
Του κόσμου το γλυκοί ψωμί, ήλιος λαμποκοπά>>
ΚΑΛΙΔΟΝΑ 15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2022
Γράφει η Τριανταφυλλιά Νιάρχου για την ομάδα Η Καλίδονα του Πολιτισμού & της Παράδοσης!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου