Αγαπητά μέλη της ομάδας μας και όχι μόνο, πατριώτες εσωτερικού και εξωτερικού μαζί με τις καλύτερες ευχές μας για όλους σας θα σας τις συνοδέψουμε με κάτι που είμαστε σίγουρη, ότι σπάνια το έχετε συναντήσει ή ακούσει.
Αξίζει τον κόπο να αφιερώσετε πέντε λεπτά να διαβάσετε τα κάλαντα που λέγονταν αυτές τις μέρες τα παλιά χρόνια στην εποχή της τουρκοκρατίας, στην Πελοπόννησο..
Η γιαγιά μου γεννημένη το 1881 αυτά μας έλεγε και επειδή ήταν μεγάλα εμείς δεν μπορούσαμε να τα μάθουμε και όταν πλέον εμείς λέγαμε τα κάλαντα καλήν ημέραν άρχοντες μας έλεγε με τον χαρακτηριστικό της τρόπο που μιλούσε..<< αμ σιωπάτε καημένα που είναι αυτά κάλαντα εκείνα που σας λέω εγώ είναι κάλαντα,,,>>
Τα παρακάτω κάλαντα τυχαία ήρθαν στην αντίληψη μου. Είναι δημοσιευμένα στο περιοδικό <<Αγροτικά Νιάτα>> τον Δεκέμβριο του 1970.
Όταν τα διάβασα ήρθαν οι όμορφες στιγμές που η γιαγιά μου προσπαθούσε να μας τα μάθει.
Έκρινα σκόπιμο να καταγραφούν και στην ομάδα μας ,που ο τίτλος της αντιπροσωπεύει την παράδοση και τον πολιτισμό μας.
<<Χριστούγεννα πρωτόγεννα, πρώτη χαρά στον κόσμο,
πρώτα γεννιέται ο Χριστός και δεύτερη η Εύα
και τρίτον η Παράδεισος με τα μυρωδικά της.
Γεννιέται και αναστίζεται στο μέλι και στο γάλα,
το μέλι τρων οι άρχοντες, το γάλα οι αφεντάδες.
Πολλά είπαμε για το Χριστό να είπουμε του αφέντου μας.
Αφέντ, αφέντ, ολόφεντε, πέντε φορές αφέντη,
πέντε φορές αφέντεψες και παλ, αφέντης είσαι.
Όταν θα βάλεις τη βουλή να πας να πρωτοσπείρεις,
τη στράτα ρόιδα γιόμιζες και το χωράφι σπόρο,
τα μαύρα βόιδα στο ζυγό και τα ξανθά στις πάχνες,
βαίνεις τα αλέτρι σίδερο και το ζυγό ατσαλένιο,
κι αυτό το βουκεράκι σου καθάριο κυπαρίσσι.
Πολλά είπαμε τα αφέντη μας, να ειπούμε της κυράς μας.
Κυρά μου τα παιδάκια σου τα μοσχαναθρεμμένα,
όπου τα βλόγαγε ο Χριστός και η Παναγιά η μεγάλη,
που τάλουνες τα χτένιζες και στο σχολείο τα στέλνεις.
Μα κει τα δέρνει ο δάσκαλος με τρία κλωνάρια μόσκο,
τα δέρνει και η δασκάλισσα με το μαργαριτάρι.
Παιδιά μου , πουν τα γράμματα, παιδιά μου πουν ο νους σας;
Τα γράμματα είναι στο χαρτί και ο νους παραδιάζει,
εδώ πέρα και αντίπερα, πέρα στις μαυρομάτες.
Εδώ που τραγουδήσαμε πέτρα να μη ραΐσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνους πολλούς να ζήσει..>>
Τελικά οι παραδόσεις του λαού μας γύρω από το εορταστικό δεκαπενθήμερο είναι ατελείωτες….
Δεν έχουμε να χάσουμε κάτι από τον χρόνο που μας περισσεύει, ότι μπορούμε να το καταγράφουμε.
Κάπως έτσι θα διατηρηθούμε ως λαός ανά τους αιώνες.
Ευχόμαστε η αγάπη και η χαρά να φωλιάσει στις καρδιές των ανθρώπων και να τις ζεστάνει προσθέτοντας μια νότα ευτυχίας στη δύσκολη καθημερινότητα αυτής της εποχής.
ΚΑΛΙΔΟΝΑ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2022



0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου