Πριν καλά καλά μας αποχαιρετήσει το 2022, πληροφορηθήκαμε ότι η εφημερίδα «Η Πανολυμπιακή», διακόπτει την έκδοσή της, η οποία ανελλιπώς κάθε δύο μήνες κυκλοφορούσε από το 1995.

Ήταν εφημερίδα πολιτιστικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, κάλυπτε την επαρχία Ολυμπίας για όλα τα ιστορικά, πολιτιστικά και παραδοσιακά δρώμενα.

Ο τίτλος

<< Ο επικήδειος ενός εντύπου>>, που έδωσε ο εκδότης και Διευθυντής της πατριώτης μας Ευάγγελος Γιαννικόπουλος, με καταγωγή από την Αρχαία Φιγαλία.. είναι πρωτότυπος και συγκινητικός.

Συγκινήθηκα και λυπήθηκα πολύ. Μου ήρθε μπροστά μου και η εφημεριδούλα που εκδίδαμε από το 2010 <<Τα Νέα της Καλίδονας>>, η οποία , σταμάτησε να κυκλοφορεί το 2022.

Όταν σταματάει να κυκλοφορεί μια εφημερίδα τέτοιου είδους και ενδιαφέροντος, είναι σαν να κλείνει μια πόρτα στον πολιτισμό, και ένα παράθυρο στη γνώση.

Και χάνονται όσα ήθελε ο έκδοτης της να μεταδώσει στους αναγνώστες του.

Διακόπτεται η ανάδειξη πολιτιστικών και κοινωνικών θεμάτων, αλλά και προβλημάτων της τοπικής κοινωνίας.

Η μη ενημέρωση του ευρύ κοινού έχει ως αποτέλεσμα να παραμένουν σε άγνοια, και με τον τρόπο αυτό δεν βιώνουν αισθήματα περηφάνειας, χαράς και ενθύμησης.

Κόβονται οι δεσμοί των αποδήμων πατριωτών μας με το γενέθλιο τόπο τους, γιατί τα έντυπα αυτά αποτελούν το μέσο ώστε τα τοπικά νέα να φτάνουν μέχρι τις εσχατιές του κόσμου, όπου υπάρχουν Έλληνες.

Η ευθύνη του εκδότη για την έκδοση της <<Πανολυμπιακής>> γίνονταν σε εποχή που η προσφορά και ο εθελοντισμός δεν είναι και στα καλύτερά του.

Ο απλός αναγνώστης είναι δύσκολο να αντιληφθεί πόσο κοπιαστική είναι η σύνταξη και η διαχείριση ενός εντύπου σε σταθερή πορεία.

Κλείνοντας τη μικρή αυτή αναφορά μου θέλω να ευχαριστήσω προσωπικά τον κ Ευάγγελο Γιαννικόπουλο, που τόσα χρόνια είχαμε μια άριστη συνεργασία, πρόβαλλε τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας, και γενικότερα του χωριού μας.

Τον συμβουλευόμουνα για κάθε πρόβλημα που μου παρουσιαζόταν στην έκδοση της εφημεριδούλας μας , όπως και την, αείμνηστη Βιβή Δερεχάνη.

Του ευχόμαστε να έχει υγεία και κουράγιο και να βρει κάποιον άλλο τρόπο να επικοινωνούμε..

Πως να το κάνουμε μας είχε συνηθίσει να περιμένουμε την εφημερίδα του.

Μπορεί, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος να έχει στους ώμους του το βάρος των 90 χρόνων, το μυαλό του, και η ψυχική του δύναμη το κρατούν ακμαιότατο.

Του εύχομαι να είναι πάντα έτσι όπως τον πρωτογνώρισα το 2003 στην Ανδρίτσαινα στην ημερίδα για τον εναλλακτικό τουρισμό.

Χρόνια καλά χρόνια χαρούμενα και ευτυχισμένα.

Σας παραθέτω τον <<επικήδειο του εντύπου>>, ένα από τα βιβλία του και μερικά από τα αποκόμματα της εφημερίδας του που αφορούσανε το Σύλλογο μας: