Καλίδονα: Χθές 3 Ιουλίου σήμανε για το χωριό μας το τέλος μια ιστορικής εποχής που τη σημερινή εποχή δύσκολα συναντάς

Ο Θεόδωρος Ανδρικόπουλος του Παναγιώτη και της Μαρίας που άφησε αλησμόνητες στιγμές στην κοινωνία του χωριού μας, μας αποχαιρέτησε για πάντα.

Φεβρουάριος του 1921. Η χώρα μας ζούσε την περίοδο εθνικού διχασμού, και ετοιμαζόταν όμως να γιορτάσουν τα 100 χρόνια από την ελληνική επανάσταση.

Το 2021 ο Αείμνηστος Θοδωρής έζησε και γιόρτασε και τα 200 χρόνια της ελληνικής επανάστασης.

Ο άνθρωπος αυτός έχει τη δική του προσωπική ιστορία την οποία αξίζει να αναφέρουμε και να την καταγράψουμε

Είναι μια ζωντανή ιστορία, και αντιπροσωπεύει όλους εκείνους τους ανθρώπους μιας άλλης εποχής, που κατάφεραν να ορθοποδήσουν μέσα από τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε η πατρίδα μας,

Ήταν 22 Φεβρουαρίου και η Μαρία μετά από 4 αγόρια που γεννιόντουσαν και πεθαίναν, για διαφόρους λόγους κάθε φορά, την αξίωσε ο Θεός να φέρει στον κόσμο το πέμπτο παιδάκι της, αγόρι και αυτό, και έταξε να ζήσει και να το βαφτίσει ένας γύφτος.

Πράγματι μια μέρα παρουσιάστηκε στο χωριό ένας γύφτος (γυφτοθοδωρής) με μια αρκούδα, που την είχε μάθει και έκανε νούμερα για να διασκεδάζει τον κόσμο, αλλά και να μαζεύει λεφτά.

Τον φώναξαν , και του είπαν να βαπτίσει το παιδί ,να φέρει μόνο το λαδόπανο , αλλά να βάλλει και ότι όνομα ήθελε αυτός.

Πράγματι την άλλη μέρα ήρθε ο νονός μόνο με το λαδόπανο, έγινε το μυστήριο στο σπίτι τους, με τον Παπά- Νικολάκη Παπαγεωργίου, και του έδωσε το όνομα αυτού<< Θοδωρής>>.

Χαρές οι γονείς και μετά τον Θοδωρή, απέκτησαν και τρία κορίτσια. Την Αγγελική, την Γιαννίτσα και την Ελένη.

Η αδυναμία μεγάλη για το μοναχογιό της οικογένειας.

Στην Πελοπόννησο ήταν νόμος τα αγόρια είχαν άλλη εκτίμηση.

Ο μικρός Θοδωρής μεγάλωνε πήγε στο σχολείο, πολύ δύσκολες εποχές. Έπρεπε να δουλέψει και αυτός.

Ο Πατέρας του Παναγιώτης κτίστης γύριζε όλα τα χωριά και δούλευε και με είδος για να μεγαλώσει τη φαμελιά του.

Η δε γιαγιά του Στασινή αδυναμία στον Θοδωρή μεγάλη. Τα έβαζε με τους πάντες μην πειράξουν το παιδί..

Ο Θοδωρής ενηλικιώθηκε έγινε ενεργός πολίτης στην κοινωνία του χωριού του.

Συμμετείχε σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις.

Έγινε ενεργό μέλος της ΕΠΟΝ, κατόπιν στην Εθνική Αντίσταση.

Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία στην Μακρόνησο, για τρία χρόνια.

Ήταν ένα είδος τιμωρίας επειδή είχε έντονη δράση με την ΕΠΟΝ και το ΕΑΜ.

Είχε όμως παντρευτεί από έρωτα την Κυριακούλα Γρηγορίου Τζιάρου, και δημιούργησαν οικογένεια.

Όταν επέστρεψε από τη Μακρόνησο, τότε που όλα τα εσκίαζε η φοβέρα , δούλεψε σκληρά τις αγροτικές εργασίες, πελέκησε εκατοντάδες πεύκες για τη συλλογή του ρετσινιού.

Πάντα μέσα του είχε την έννοια της προόδου και το πως θα καλυτερεύσει τη ζωή της οικογένειάς του.

Έχοντας στην Αθήνα τον αδελφό της Μάνας του , τον Ιωάννη Καμπανά, πήγε και δούλεψε στο εργοστάσιού του, ο οποίος είχε εκδοτικό οίκο.

Πάντα με ένα στόχο για καλύτερή ζωή, σε ηλικία 45 ετών ξενιτεύτηκε στην Αμερική μαζί με την οικογένειά του, και ως συνταξιούχος επέστρεψε στο χωριό του

Ο λαός με τη σοφία του λέει:<<Το παιδί που θα γεννηθεί του νονού θα μοιάσει…>>

Δηλαδή εκτός από το όνομα του ο <<Γυφτοθοδωρης>>, τον <<έφτυσε και στο στόμα>>, όπως λέει ο λαός μας .

Εκτός από τις αγροτικές εργασίες άρχισε να ασχολείται και με διάφορες δραστηριότητες. Ήταν τελικά κρυφό ταλέντο.

Πρωτεργάτης στις αποκριάτικες εκδηλώσεις του χωριού μας.

Είχε κατορθώσει με τις φαντασίες του να δημιουργεί διάφορες παραστάσεις, στις οποίες συμμετείχε το μισό χωριό..

Ο παραδοσιακός γάμος και το πρόχειρο χειρουργείο, στην πλατεία έχουν μείνει αξέχαστα..

. Η ηλικία του δεν τον σταμάτησε να δημιουργεί αστείες παραστάσεις, να συμμετέχει σε χορούς και εκδηλώσεις και να δίνει τον καλύτερο του εαυτό με κέφι στο χορό και στο γλέντι.

Στεκόταν αγέρωχος και μας υποδεχόταν αλλά ο χρόνος που φθείρει τα πάντα στο πέρασμά του, του είχε μειώσει τη μνήμη του τα τελευταία χρόνια, αλλά στις μικρές του αναλαμπές πάντα στο στόμα του είχε και κάποιο αστείο να μας πει….

Ήταν ενεργό μέλος του Συλλόγου μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Πάντα να προσφέρει για το χωριό του .

Μεγάλη ήταν η οικονομική συμμετοχή του για την κατασκευή του Πολιτιστικού μας Κέντρου, αλλά και για την κατασκευή της πλατείας. Πάντα έλεγε <<πρέπει να την φτιάξουμε να ντυθούμε μπαρμπούτες και να διασκεδάζουμε….>>

Η κηδεία του θα γίνει στην Καλίδονα που τόσο αγάπησε αλλά την ώρα και την ημέρα θα μας την ορίσουν τα παιδιά του που θα έρθουν από την Αμερική.

Ένα μικρό άλμπουμ στην μνήμη του.......