Ο Ιούλιος, ο έβδομος μήνας του Γρηγοριανού Ημερολογίου, με διάρκεια 31 ημερών, πήρε το όνομά του από τον Ιούλιο Καίσαρα.
Στην Ελληνική λαογραφία ο Ιούλιος αποκαλείται και Αλωνάρης, γιατί τότε συνήθως γίνεται το αλώνισμα των σιτηρών.
“Μετά το θερισμό, τα θημωνιασμένα στο αλώνι δεμάτια έπρεπε να αλωνιστούν», μου διηγείται ο Κωνσταντίνος Τζ. Σμυρνής, πρόεδρος του συλλόγου αποδήμων Λινιστιάνων.
“Με την αυγή οι νοικοκυραίοι πήγαιναν στο αλώνι και έπαιρναν μαζί τα ζώα τους, άλογα ή μουλάρια, τα οποία θα τους βοηθούσαν στο αλώνισμα.
Άπλωναν τα δεμάτια και στη συνέχεια, αφού έδεναν με γερό σχοινί τα ζώα, το ένα δίπλα στο άλλο (συνήθως χρησιμοποιούσαν δύο ζώα), για να μην μπορούν να φύγουν, τα οδηγούσαν πάνω στα δεμάτια σιταριού ολόκληρη τη διάρκεια της ημέρας, έως ότου αποχωρισθεί ο σπόρος από το σανό.
Στη συνέχεια γινόταν το λίχνισμα, εργασία κατά την οποία απομακρυνόταν ο σανός, με την βοήθεια του ανέμου, και έμεινε ο σπόρος.
Μετά το λίχνισμα ερχόταν η σειρά του δερμωνίσματος. Δερμώνι είναι ένα μεγάλο κόσκινο που έπρεπε να περάσει όλο το σιτάρι ( ο σπόρος) για να καθαρισθεί.
Υπήρχαν πολλά αλώνια στη Λινίσταινα: το Θανασοσμυρνέικο, το Κορκολέικο, του δάσκαλου, το Σκουμπουρέικο κ.α.”
Στις διάφορες περιοχές της Ελλάδος γίνονται κι άλλες αγροτικές εργασίες τον Ιούλιο:
Σκαλίζουν καπνά, καλαμπόκι & πατάτες.
Θερίζουν σιτηρά στη βόρεια Ελλάδα.
Στα καπνοχώρια της Αιτωλοακαρνανίας ραματιάζουν, στεγνώνουν του καπνού τα φύλλα.
Ράντισμα & θειάφισμα αμπελιών στην Κορινθία.
Τρύγος κυψελών απ’ το θυμάρι.
«Τ’ Αλωναριού τα κάματα (δυνατή ζέστη), τ’ Αυγούστου τα λιοβόρια»
«Μικρό-μικρό τ’ αλώνι μου, και να ‘ναι μοναχικό μου»
«Την ημέρα τ' άη -Λιός παίρνει ο καιρός αλλιώς»
«Η καλή αμυγδαλιά ανθίζει το Γενάρη και βαστάει τ’ αμύγδαλα όλο τον Αλωνάρη».
Μεγάλες θρησκευτικές γιορτές του μήνα:
Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού, ιατρών που εξασκούσαν αφιλοκερδώς το επάγγελμά τους (1 Ιουλίου)
Αγίας Κυριακής (7 Ιουλίου), προστάτιδας ανθρώπων και ζώων από ασθένειες.
Αγίας Μαρίνας (17 Ιουλίου), προστάτιδας από εξανθηματικές νόσους.
Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου) , ξωκκλήσια προς τιμήν του οποίου βρίσκονται στις ελληνικές βουνοκορφές, έφορος της βροχής, της βροντής & των κεραυνών.
«Ο Αηλιάς κόβει σταφύλια και η Αγιά Μαρίνα σύκα», λέει η παροιμία.
Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου), προστάτιδας των ματιών και των οπτικών.
Αγίου Παντελεήμονα (27 Ιουλίου), ιατρού που θεράπευε αφιλοκερδώς. Σχετική και η παροιμία «Κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα».
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου