Γράφει η Τριανταφυλλιά Νιάρχου
Με αφορμή την ανάρτηση του φίλου μας κου Κοκκαλιάρη, και διαβάζοντας τα σχόλια των πατριωτών μας, που αναφέρονται στο παρελθόν, αλλά εκφράζουν και την αγωνία και την απορία, πως ήταν δυνατόν στο παρελθόν να υπήρχε θερινός κινηματογράφος;
Και την σήμερον ημέρα να μην υπάρχει κάτι με ενδιαφέρον στο Δήμος μας , θα σας κάνω μια τοποθέτηση από εμπειρία.
![]() |
Ανάρτηση του φίλου Στάθη Κοκκαλιάρη |
Αξίζει να το διαβάσετε για να βγάλετε τα συμπεράσματα σας, αλλά και γιατί όχι να μην υπάρξει κάποια δραστηριότητα να δημιουργηθεί ένας θερινός κινηματογράφος.
Μια φίλη μου με είχε πληροφορήσει ότι υπάρχει κάποια απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας ότι μπορεί ο Σύλλογος μας που είναι μη κερδοσκοπικός, να δημιουργήσει Θερινό Κινηματογράφο, αλλά χρειάζονται να ακολουθηθούν ορισμένες διαδικασίες.
Πράγματι εντυπωσιάστηκα τηρήσαμε όλες τις προϋποθέσεις και διαδικασίες και το 2013 αποκτήσαμε στην Καλίδονα Θερινό Κινηματογράφο.
Είμαστε το μοναδικό χωριό στην Πελοπόννησο που είχαμε κινηματογράφο.
Κάθε χρόνο με το που έμπαινε το καλοκαίρι κάναμε αίτημα στο Δημοτικό Συμβούλιο και μας παραχωρούσε την Πλατεία.
Σημείωση, η πλατεία είναι δημοτική, αλλά την είχε φτιάξει ο Σύλλογος με χρήματα των συμπατριωτών μας… Και έτσι κάθε καλοκαίρι λειτουργούσαμε τον Κινηματογράφο.
Κάναμε διαφήμιση όσο μπορούσαμε, είχαμε επισκέψεις από παιδιά και μεγάλους, οι δε ντόπιοι , ειδικά ο γυναικείος πληθυσμός, έβγαινε κάθε βράδυ για να δει διαφορετική ταινία.
Με λίγα λόγια αγκαλιάστηκε από όλους.
Ο Κώστας Τσιτσάνης, μας δώρισε αρκετές ταινίες καθώς και η εταιρία που εργαζόταν ο γιός του Βασίλη Γεωργοπούλου Γιάννης. Όλα δωρεάν.
Εισιτήριο δεν υπήρχε. Αξίζει να αναφέρω ότι η ταινία το <<ΟΥΖΕΡΙ ΤΣΙΤΣΑΝΗ>>, παίχτηκε πρώτα στην Καλίδονα ( 3 φορές), ενώ στον Πύργο νομίζω μετά από ένα ή δύο χρόνια.
Επίσης παιχτήκαν ταινίες ιστορικές, τα χρόνια της θύελλάς, ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο,
Το ρεμπέτικο και πολλές άλλες που δεν ενθυμούμαι αυτή τη στιγμή.
Στην πορεία άρχισαν μερικοί ειδήμονες, που ποτέ δεν έχουν προσφέρει κάτι για τον τόπο τους αλλά μονό για κριτική, και δη κακοπροαίρετη, διέδιδαν διάφορες ανυπόστατες απόψεις.
Θέλησαν να ΄’έχουν γνώσεις και πάνω από το Συμβούλιο Επικρατείας.
Σε όλα είχαμε αντοχές γιατί γνωρίζαμε ότι το δίκιο ήταν με το μέρος μας. . ‘Όμως στην πορεία του χρόνου, που για λόγους που δεν είναι της παρούσης στιγμής να αναφέρω, δυστυχώς το κατόρθωσαν και σήμερα ο κινηματογράφος, αυτό το πρωτόγνωρο γεγονός για τα τοπικά μας χρονικά δεν λειτουργεί.
Για όλα αυτά που αναφέρω η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας αφορούσε τους Συλλόγους και κάθε τι μη κερδοσκοπικό. Ίσως για τους ιδιώτες ισχύουν άλλα.
Αγαπητοί μας φίλοι νοιώθω την αγωνία σας, γιατί να μην έχουμε έναν κινηματογράφο. Ένας τόπος δεν καταστρέφεται από αυτούς που προσπαθούν να κάνουν κακό, αλλά από αυτούς που αδιαφορούν.
Και κάτι άλλο σημαντικό όταν επισημαίνεις κάποιο πρόβλημα προσφέρεις έργο.
Η εμπειρία μου μου λέει άλλα εμένα γενικότερα. Και γι αυτά που γράφω αφορούν αποκλειστικά μόνον εμένα.
Δεν ενδιαφερόμαστε όπως πρέπει για τον τόπο μας. Δυστυχώς όταν δεν εξυπηρετούμεθα για τα προσωπικά μας συμφέροντα δουλεύουμε αντίθετα.
Πάντα όμως είχα την απορία. Τι κάνουν όλοι αυτοί που ακούνε τους κακοπροαίρετους;;;; Απλά είναι θεατές …
Όλοι οι Σύλλογοι αν έχουν μια ηθική και υλική στήριξη από τον κράτος, θα μπορούν πολλά να προσφέρουν.
Αλλά θα πρέπει και ο κάθε Σύλλογος που λέγεται <<ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ>>, οι αρχές του θα πρέπει να έχουν ως βάση τον Πολιτισμό μας.
Ό Αντιπεριφερειάρχης κος ΜΠΡΑΜΟΣ όταν τον Φεβρουάριο βρέθηκε στη Ζαχάρω σε μια συγκέντρωση είπε: <<
ΟΙ Σύλλογοι δεν πρέπει να είναι για εάν απλό πανηγυράκι, μπορούν να προσφέρουν πάρα πολλά πολιτιστικά γεγονότα, που να αναβαθμίζουν τον τόπο τους, και τότε οι αρμόδιες υπηρεσίες θα μπορούν οικονομικά να βοηθούν. >>
Λόγια, μετρημένα, λόγια με ουσία και πολύ νόημα. Όποιος κατάλαβε….κατάλαβε…
Και κλείνω με αυτή τη διευκρίνηση
Όταν κάναμε αίτημα στο Δημοτικό Συμβούλιο Ζαχάρως για τον Θερινό Κινηματογράφο, προς τιμήν τους και έχω υποχρέωση να το αναφέρω μας επιχορήγησαν για την έναρξη λειτουργίας του με ένα σημαντικότατο ποσό.
Αγαπητοί μου φίλοι τίποτε δεν γίνεται χωρίς αγώνες και διεκδικήσεις, αυτό μου απέδειξε η εμπειρία των 22 χρόνων υπηρετώντας το χωριό μου.
Και η σημερινή μου ανάρτηση νομίζω έχει πολλά νοήματα και στέλνω και μήνυμα σε κάθε πολίτη, που αγαπά αυτόν τον τόπο.
Πάντα θα είμαι στη διάθεση τους να βοηθήσω σε ό,τι μπορώ και ξέρω.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου