Ο εμβληματικός γιατρός που γιόρτασε τα 106 πριν από λίγους μήνες θεωρείται ο πατέρας της ελληνικής λοιμωξιολογίας ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει οριστικά τη πόλη που αγάπησε και έδωσε τα πάντα για να στηρίξει τις υποδομές της.
Ας πιάσουμε, όμως, το νήμα της μυθιστορηματικής ζωής του από την αρχή. Γεννήθηκε το 1918 στη Ζαχάρω Ηλείας, γενέτειρα του πατέρα του Κωνσταντίνου, σ’ ένα περιβάλλον που εκτιμούσε τη μόρφωση, αφού οι γονείς του ήταν δάσκαλοι.
Ομως η μητέρα του Βικτωρία, αμέσως μετά τη γέννηση του αδελφού του αρρώστησε με φυματίωση και η οικογένεια μετακόμισε στο δικό της χωριό, τη Ζούρτσα, τη σημερινή Νέα Φιγαλεία.
Εκεί η Βικτωρία ζήτησε από τη μικρή αδελφή της, την Ολγα, να της υποσχεθεί ότι θα αναλάμβανε τη φροντίδα των γιων της όταν η ίδια θα πέθαινε.
Στη Ζούρτσα τελείωσε το δημοτικό με άριστα.
Σαν βράχος δίπλα στα εγγόνια του στάθηκε και ο παππούς τους, ο Γιώργος. «Για να καταλάβετε τον δυναμισμό της μητέρας μου, πήγε νύφη στη Ζαχάρω και έδωσε στο πρωτότοκο παιδί της το όνομα του πατέρα της, κάτι αδιανόητο για εκείνα τα χρόνια».
Ο παππούς του ήταν εκείνος που του μετέδωσε την αγάπη για τη γη. «Ηταν πολύ δραστήριος. Δεν ασχολούνταν μόνο με τις καλλιέργειές του· είχε επίσης μύλο, κεραμιδιό όπου παρασκεύαζε κεραμίδια, στάνες, καθώς και καματιάρικα βόδια, τα οποία νοίκιαζε σε άλλους γεωργούς για να οργώνουν τα χωράφια τους.
Απορώ πώς τα προλάβαινε όλα. Κάθε σούρουπο τον βοηθούσαμε με τον αδελφό μου να ποτίσει το περιβόλι μας.
Μας είχε φτιάξει από ένα ειδικό σκαλιστήρι, με πολύ μακριά λαβή, για να οδηγούμε το νερό στις ρίζες των φυτών, ανοίγοντας αυλάκια, χωρίς να λερώνουμε τα παπούτσια μας και, κυρίως, χωρίς να πατάμε τα λαχανικά και να τα τραυματίζουμε».
Γυμνάσιο στη Ζούρτσα δεν υπήρχε. Οπότε, για να φοιτήσουν οι γιοι του στο γυμνάσιο, ο Κωνσταντίνος Δαΐκος πήρε μετάθεση στην Κυπαρισσία.
Αυτός ήταν ο τελευταίος σταθμός του Γιώργου πριν αρχίσει τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1940.
Είναι κρυφό μυστικό πως η ιστορία του Γεώργιου Δαίκου είναι αποτυπωμένη παντού στη Ζούρτσα.
Στον Ι.Ν Αγίου Νικολάου, στο Λαογραφικό Μουσείο, σε πέτρινες βρύσες, σε πέτρινες εκκλησίες, σε σχολικές μονάδες.
Μα το κυριότερο!
Έδωσε την περιουσία του και ανακατασκευάστηκε το σπουδαιότερο και παλαιότερο Βυζαντινό Μνημείο της Ηλείας και ένα εκ των παλαιοτέρων της Ελλάδας.
Η Ι.Μ Κοιμήσεως Θεοτόκου Ζούρτσας (Μοναστήρι Παναγίας Βόγαλης). Εκεί, ανακηρύχθηκε και Επίτιμος Δημότης Δήμου Ζαχάρως – Φιγαλείας.
Θάνος Χουλιάρας-#ΦΙΓΑΛΕΙΑnews24
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου