Το 2025 δεν υπήρξε μια χρονιά εξομάλυνσης.
Αντίθετα, καταγράφηκε ως έτος έντασης, μεταβάσεων και συσσώρευσης κρίσιμων εκκρεμοτήτων, οι οποίες διαμορφώνουν με αυστηρούς όρους την αφετηρία του 2026.
Σε έναν κόσμο όπου η αβεβαιότητα παύει να είναι εξαίρεση και μετατρέπεται σε μόνιμο πλαίσιο, η οικονομία, η πολιτική και η κοινωνία κινήθηκαν σε συνθήκες διαρκούς πίεσης, χωρίς σαφή χρονικό ορίζοντα εκτόνωσης.
Παρακάτω είναι συγκεντρωμένα τα σημαντικότερα γεγονότα και τις βασικές τάσεις που, μέσα από τη διεθνή και την εθνική ειδησεογραφία, καταγράψαμε καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Πρόκειται για εξελίξεις που δημοσιεύθηκαν τόσο στην εβδομαδιαία έντυπη και ηλεκτρονική έκδοση του «Σύμβουλου Επιχειρήσεων», όσο και στο νεότερο εκδοτικό μας προϊόν, την καθημερινή ηλεκτρονική ενημέρωση «Πρωτοσέλιδο», η οποία από τους πρώτους μήνες του 2025 φιλοδοξεί να αποτυπώνει σε πραγματικό χρόνο τον παλμό της οικονομίας, της αγοράς και της κοινωνίας.
Σε διεθνές επίπεδο, το 2025 κληροδότησε έναν κόσμο περισσότερο κατακερματισμένο και λιγότερο προβλέψιμο.
Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή παρέμειναν χωρίς καθαρή στρατηγική διέξοδο, επηρεάζοντας την ενέργεια, το εμπόριο και τις αγορές.
Παράλληλα, οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λατινική Αμερική, με την αμερικανική παρέμβαση στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο, υπενθύμισαν ότι η γεωπολιτική επιστρέφει δυναμικά ως παράγοντας οικονομικού ρίσκου πέραν και έναντι των κανόνων το Διεθνούς Δικαίου.
Την ίδια στιγμή, η τεχνητή νοημοσύνη, το υψηλό δημόσιο χρέος και η κλιματική κρίση διαμόρφωσαν ένα παγκόσμιο περιβάλλον όπου η ανάπτυξη συνυπάρχει με τον φόβο νέων αναταράξεων.
Μέσα σε αυτό το διεθνές σκηνικό, η Ελλάδα κλήθηκε να διαχειριστεί τις δικές της δομικές αδυναμίες.
Το 2025, όπως αποτυπώθηκε στις σελίδες του «Σύμβουλου Επιχειρήσεων», δεν εξελίχθηκε ως μια απλή αλληλουχία γεγονότων, αλλά ως μια δυναμική διαδικασία δοκιμασίας αντοχών: της αγοράς, των θεσμών και της κοινωνικής συνοχής.
Η χρονιά ξεκίνησε με τον Ιανουάριο να θέτει το πλαίσιο: σταθεροποίηση σε υψηλά επίπεδα στην αγορά ακινήτων, μεγάλα έργα σε αναμονή υλοποίησης και τις πρώτες ενδείξεις κόπωσης στην κατανάλωση.
Ο Φεβρουάριος ανέδειξε την ακρίβεια και τις πιέσεις στην αγορά εργασίας, ενώ τον Μάρτιο η συζήτηση μετατοπίστηκε σε πιο στρατηγικά ζητήματα, όπως το ενεργειακό κόστος, η υγεία και ο αστικός σχεδιασμός.
Την άνοιξη, το στεγαστικό αναδείχθηκε σε κεντρικό κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα, ενώ ο πρωτογενής τομέας βρέθηκε στο προσκήνιο με τις ανησυχίες για το μέλλον της ΚΑΠ και τη θέση της περιφέρειας στο αναπτυξιακό μοντέλο.
Το καλοκαίρι δεν λειτούργησε ως περίοδος ανάσας: η επιβράδυνση της κατανάλωσης, οι πυρκαγιές στη Δυτική Ελλάδα και οι χρόνιες αδυναμίες των υποδομών αποκάλυψαν το χάσμα ανάμεσα στον σχεδιασμό και την καθημερινή πραγματικότητα.
Το φθινόπωρο επανέφερε στο προσκήνιο μακροπρόθεσμες απειλές, όπως το δημογραφικό, οι πλημμύρες και οι αλλαγές στην εργασία,αλλά και το τεράστιο πρόβλημα των ζωονόσων που εξολοθρεύουν την κτηνοτροφία μας.
Ο Νοέμβριος ανέδειξε τη ρευστότητα της οικονομίας και την ανάγκη αναθεώρησης του αναπτυξιακού μοντέλου.
Η χρονιά έκλεισε με έναν απολογισμό γεμάτο αντιθέσεις: πρόοδος σε έργα με κορυφαίο για τη Δυτική Ελλάδα την ολοκλήρωση του Αυτοκινητόδρομου Πατρών-Πύργου και επενδύσεις, αλλά και επίμονη ακρίβεια, κοινωνικές ανισότητες και αγροτικές κινητοποιήσεις.
Διάβασε αναλυτικότερα στο symboulos.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου