» Θυμάμαι...

Θυμάμαι τον Καϊάφα να καίγεται. Θυμάμαι την Ολυμπία να καίγεται. Θυμόμαστε. Όλοι θυμόμαστε. Αλλά μένουμε στη μνήμη. Και η μνήμη ζωντανεύει κάθε φορά που ανάβει μια πυρκαγιά. Σα να είναι φυσικό φαινόμενο η πυρκαγιά. Σα να μη μπορεί να σκεφτούμε τον τρόπο που τα καλοκαίρια δεν θα μετράμε στάχτες και συμφορές. Σα να μην θέλουμε να αναζητήσουμε τις αιτίες και σα να μη μάθαμε πώς να τις αποτρέψουμε. Θυμάμαι τους υπουργούς να φτάνουν τότε στην Ολυμπία. Κάποιοι για πρώτη φορά και πολύ φοβάμαι για τελευταία. Μετά ησυχία. Μετά καμιά σκέψη. Πάντα κάτι αφήνει η φωτιά. Πάντα κάτι μένει από το πέρασμά της. Με τον καιρό θα ζωντανέψει ο τόπος? Εμείς δεν ξέρω πότε θα ζωντανέψουμε για να αποφασίσουμε αν έμεινε κάτι ωραίο και πολύτιμο εκτός ιδιοκτησίας μας, που να θέλουμε να προστατέψουμε? ΠΗΓΗ iliaweb.gr