Καλίδονα: Το έθιμο της Μπουκουβάλας. Γράφει η Τριανταφυλλιά Νιάρχου

«Έχουμε χρέος απέναντι σ’αυτούς που ήρθαν, πέρασαν, θα’ρθουν και θα περάσουν» Κ.Παλαμάς.

Η άποψη του Κ.ΠΑΛΑΜΑ που έδωσε την αφορμή να γράψω λίγα λόγια για το έθιμο της Μπουκουβάλας.

Από τα έθιμα μας και τις παραδόσεις μας αντλούμε γνώσεις, πείρα, σοφία και ξυπνάνε μνήμες που παραμένουν αναλλοίωτες.

Η Μπουκουβάλα είναι ένα έθιμο του τόπου μας που γινότανε την παραμονή της Αναλήψεως.

Η παράδοση που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά λέει ότι:

Είναι τα <<τραγάλια του Χριστούλη μας>>, τα έφτιαχναν οι νοικοκυρές στις σαράντα μέρες από το θάνατο του Χριστού.

Έφτιαχναν μια κουλούρα, την οποία έκοβαν σε μικρές μπουκίτσες και τη μοίραζαν σε κάθε γειτονιά για το συχώριο του Χριστού και των πεθαμένων τους.

Τα υλικά είναι αλεύρι, λίγο ζεστό λάδι, αλισίβα ζεστή, λίγο αλάτι, και ένα ποτηράκι ζεστό νερό.

Τη ζύμωναν και την έψηναν σε ξυλόφουρνο

Αφού ψηνόταν την σκέπαζαν λίγο να μαλακώσει και στη συνέχεια την έκοβαν μικρές μικρές μπουκίτσες, έριχναν λίγο λάδι και ζάχαρη, την έτριβαν με τα χέρια τους να απορροφηθούν τα υλικά.

Στο γούστο και στην τέχνη της κάθε νοικοκυράς υπήρχαν παραλλαγές, .

Άλλη έβαζε καρύδια τριμμένα, άλλη αμύγδαλα ή και βανίλιες να μοσχοβολάει.

Επίσης αντί για ζάχαρη τη ράντιζαν με πετμέζι για να γλυκάνει.

Την μοίραζαν στις γειτονιές του χωριού μας και συγχωρούσαν τους πεθαμένους.

Τη γιορτή της Αναλήψεως τη γιορτάζουμε από παλιά στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία, που είναι στο ψηλότερο μέρος του χωριού μας , έχει απεριόριστη θέμα και βλέπουμε τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα.

Έφερναν την Μπουκουβάλα στην Εκκλησία και στο τέλος τη μοίραζαν και σε όλους τους παρευρισκόμενους. Το έθιμο αυτό κρατάει ακόμη στο χωριό μας.

Οι νοικοκυρές φυσικά λιγότερες που ασχολούνται με το έθιμο αυτό.

Διευκρινίζουμε για ενημέρωση αλλά και για να μαθαίνουν οι νεότερες γενιές ότι η αλισίβα γίνεται με νερό και καθαρή στάχτη που τη βράζουν καλά και την αφήνουν να κατασταλάξει και να γίνει καθαρό πολύ το νερό.

Δεν υπήρχαν μπαίκιν ή και σόδα . Την αλισίβα τη χρησιμοποιούσαν και στους κουραμπιέδες με λάδι.

Όμορφα έθιμα που δυστυχώς αν δεν υπάρξουν συνεχιστές θα χαθούν στο διάβα του χρόνου.

Και του χρόνου με υγεία να ξαναφτιάξουμε την Μπουκουβάλα μας.