Η περίοδος της συνταξιοδότησης στην ανθρώπινη πορεία, όλο και συχνότερα πλέον αναδεικνύει τις κρυφές συγγραφικές δεινότητες επιστημόνων που ελεύθεροι από τον ζυγό του επαγγέλματος σε ένα κόσμο ταχύτατα μεταλλασσόμενο καταγράφουν -συχνά με χαρακτηριστικό για την κάθε επιστήμη τρόπο- αναμνήσεις ή ερευνούν τις ρίζες της οικογένειας ή του γενέθλιου τόπου με στόχο να παραδώσουν ότι ήταν για εμάς σημαντικό στις επόμενες γενιές. Είναι γεγονός ότι η πλειοψηφία των μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών είχαν σπουδάσει αρχικά νομική ή ιατρική.
Ο εξαιρετικός δικηγόρος και φίλος Δημήτρης Μανώλης, ο οποίος όχι μόνο ασχολήθηκε με τα πολιτιστικά όχι μόνο του χωριού του αλλά ολόκληρης της Ηλείας, αλλά έχει και συγγραφική εμπειρία, αφού ήδη είχε εκδώσει εκπαιδευτικά φυλλάδια, ήταν φυσικό να ολοκληρώσει την πολύχρονη μελέτη του για την ιστορία του πολυαγαπημένου του χωριού Γραίκα και να το καταθέσει.
Το βιβλίο «Ο ΓΡΑΙΚΑΣ (Γκρέκα) και πόσο μαρτύρησε από τους τσιφλικάδες» και μόνο από τον τίτλο του καταγράφει την έντονη συναισθηματική ανάγκη του συγγραφέα να καταγγείλει την καταπίεση των συγχωριανών του από τους γαιοκτήμονες της περιοχής.
Από την άλλη είναι έκδηλη η προσπάθεια του νομικού Δημήτρη Μανώλη να ερμηνεύσει, μέσα από τα ντοκουμέντα που παραθέτει τις νομικές διαστρεβλώσεις και δυσμενείς για τους αδύναμους επιπτώσεις, που ίσχυαν όχι μόνο εκείνη την εποχή και που προκάλεσαν την -σε αντίθεση με το Κιλελέρ- ελάχιστα γνωστή αγροτική εξέγερση του 1911.
Η εξαιρετική ιστορική αξία του βιβλίου τεκμαίρεται και από τον πρόλογο του εξαιρετικά «δύσκολου» σε επαίνους καθηγητή Ιστορίας Αθανάσιου Φωτόπουλου ο οποίος γράφει «Η συγγραφική συμβολή του Δημήτρη Μανώλη είναι εξαντλητική μεθοδικά γραμμένη και άκρως διαφωτιστική για ένα θέμα που -σε πανελλήνια κλίμακα-ταλάνισε το ελληνικό κράτος για πολλές δεκαετίες μετά την ίδρυσή του.
Η νομική ιδιότητα του συγγραφέα προσδίδει ιδιαίτερο κύρος στην επιχειρηματολογία του γιατί βλέπει και πραγματεύεται πράγματα που δύσκολα θα μπορούσε να ανιχνεύσει ένας ιστορικός.»
Για κάθε αναγνώστη αξιοθαύμαστη είναι η ενδιαφέρουσα πλήρης ιστορική καταγραφή της πορείας ενός χωριού του οποίου ο πληθυσμός από 150 κατά το 1930 έφθασε το μέγιστο 659 κατοίκους κατά το 1951 για να επανέλθει τους 177 κατά το 2021.
Διάβασε όλο το άρθρο στο mariasot.blogspot.com
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου