Από mykrestena / 9 Σεπτεμβρίου, 2026
Υπηρεσίες έφυγαν, τράπεζες έκλεισαν, σχολεία χωριών έσβησαν από τον χάρτη – Και κάθε φορά τρέχουμε πίσω από το επόμενο λουκέτο
Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να καταλάβει τι έχει συμβεί στον Δήμο Ανδρίτσαινας–Κρεστένων τα τελευταία περίπου είκοσι χρόνια.
Αρκεί να θυμηθεί τι υπήρχε κάποτε στα Κρέστενα, στην Ανδρίτσαινα και στα χωριά μας και τι υπάρχει σήμερα.
Μία-μία οι υπηρεσίες χάθηκαν.
Μία-μία οι πινακίδες κατέβηκαν.
Μία-μία οι δουλειές που κάποτε έκανε ο πολίτης στον τόπο του μεταφέρθηκαν στον Πύργο ή ακόμη μακρύτερα.
Και κάθε φορά ακούγαμε περίπου τα ίδια:
«Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι».
«Είναι απόφαση της διοίκησης».
«Στείλαμε επιστολή».
«Βγάλαμε ψήφισμα».
Μόνο που ύστερα από είκοσι χρόνια το αποτέλεσμα είναι μπροστά μας.
Πρώτα έφυγαν οι δημόσιες υπηρεσίες
Η ΔΟΥ Ανδρίτσαινας καταργήθηκε και οι αρμοδιότητές της πέρασαν στα Κρέστενα.
Λίγο αργότερα έκλεισε και η ΔΟΥ Κρεστένων.
Και τότε πλέον ολόκληρη η περιοχή οδηγήθηκε στη ΔΟΥ Πύργου. Το 2012 η σχετική απόφαση προέβλεπε τη μεταφορά της εξυπηρέτησης των φορολογουμένων Κρεστένων και Ανδρίτσαινας στον Πύργο.
Έφυγε το Ειρηνοδικείο Κρεστένων.
Έφυγε το Ειρηνοδικείο Ανδρίτσαινας.
Με το Π.Δ. 110/2012 και τα δύο συγχωνεύθηκαν στο Ειρηνοδικείο Πύργου.
Και εδώ αξίζει να θυμηθούμε κάτι.
Ακόμη και τότε υπήρχαν επιχειρήματα ότι η περιοχή της Ανδρίτσαινας βρίσκεται δεκάδες χιλιόμετρα από τον Πύργο και ότι η μετακίνηση, ιδιαίτερα για ηλικιωμένους και κατοίκους απομακρυσμένων χωριών, ήταν δύσκολη. Παρ’ όλα αυτά, η υπηρεσία χάθηκε.
Ακολούθησε το Υποθηκοφυλακείο Κρεστένων.
Από τις 23 Μαρτίου 2024 καταργήθηκε και η αρμοδιότητά του πέρασε στο Υποκατάστημα Πύργου του Ελληνικού Κτηματολογίου.
Και το ΙΚΑ Κρεστένων;
Κάποτε τα Κρέστενα είχαν κανονική τοπική μονάδα κοινωνικής ασφάλισης.
Σήμερα δεν υπάρχει αντίστοιχη αυτοτελής μονάδα όπως παλαιότερα.
Υπάρχει Γραφείο Κοινωνικής Ασφάλισης Κρεστένων, μέσα στο ΚΕΠ, ενώ οργανωτικά υπάγεται στην Τοπική Διεύθυνση e-ΕΦΚΑ της Ηλείας. Η σύσταση του σημερινού Γραφείου Κοινωνικής Ασφάλισης στα Κρέστενα έγινε το 2021.
Δεν είναι λοιπόν σωστό να πούμε ότι «δεν υπάρχει τίποτα».
Είναι όμως απολύτως σωστό να μιλήσουμε για συρρίκνωση της τοπικής παρουσίας σε σχέση με την εποχή που ο πολίτης είχε ολοκληρωμένη υπηρεσία στον τόπο του.
Μετά ήρθαν οι τράπεζες
Η Τράπεζα Πειραιώς στην Ανδρίτσαινα σταμάτησε τη δραστηριότητά της τον Δεκέμβριο του 2020.
Το 2021 ήρθε η σειρά του καταστήματος της Πειραιώς στα Κρέστενα, προκαλώντας αντιδράσεις επαγγελματικών φορέων και του Επιμελητηρίου Ηλείας.
Και το 2025 βρέθηκε στο στόχαστρο ακόμη και το ιστορικό κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Κρέστενα, που λειτουργούσε για περισσότερα από εξήντα χρόνια. Το Δημοτικό Συμβούλιο αντέδρασε ομόφωνα στην πρόθεση κλεισίματός του.
Και κάπου εδώ πρέπει να σταθούμε.
Γιατί όταν μια περιοχή χάνει πρώτα τη μία τράπεζα, ύστερα τη δεύτερη και μετά η τρίτη δεν μιλάμε πλέον για ένα τυχαίο περιστατικό.
Μιλάμε για σταδιακή οικονομική αποδυνάμωση ενός ολόκληρου τόπου.
Γιατί φτάνουμε κάθε φορά στο παρά πέντε;
Γιατί πρέπει πρώτα να ανακοινωθεί το λουκέτο για να ξεκινήσουν επιστολές, ψηφίσματα και κινητοποιήσεις;
Πού είναι η μόνιμη διεκδίκηση ώστε να μη φτάσει η περιοχή στο σημείο να μετρά κάθε χρόνο και μία λιγότερη υπηρεσία;
Και στα χωριά; Εκεί η εικόνα είναι ακόμη πιο σκληρή
Η ερήμωση φαίνεται ίσως περισσότερο στα σχολεία.
Γιατί ένα σχολείο δεν είναι απλώς ένα δημόσιο κτίριο.
Είναι παιδιά.
Είναι οικογένειες.
Είναι ζωή στο χωριό.
Στις Ράχες, το Δημοτικό Σχολείο έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών και τα παιδιά άρχισαν να μετακινούνται στο Καλλίκωμο και στα Κρέστενα.
Στο Κάτω Σαμικό έκλεισαν τόσο το Δημοτικό όσο και το Νηπιαγωγείο. Τα παιδιά του Δημοτικού μεταφέρονται πλέον στο Καλλίκωμο.
Και η ίδια διαδικασία συγκέντρωσης της εκπαίδευσης έχει επηρεάσει και άλλα χωριά της περιοχής.
Μικρότερες σχολικές μονάδες εξαφανίζονται και τα παιδιά συγκεντρώνονται στα μεγαλύτερα σχολεία.
Και κάθε φορά που ένα σχολείο κλείνει, ένα χωριό χάνει ακόμη έναν λόγο για να μείνει εκεί μια νέα οικογένεια.
Δεν είναι ένα λουκέτο. Είναι είκοσι χρόνια συνεχούς υποχώρησης
Ας τα βάλουμε δίπλα-δίπλα:
ΔΟΥ Ανδρίτσαινας.
ΔΟΥ Κρεστένων.
Ειρηνοδικείο Ανδρίτσαινας.
Ειρηνοδικείο Κρεστένων.
ΟΤΕ ΚΡΕΣΤΕΝΩΝ
Υποθηκοφυλακείο Κρεστένων.
Συρρίκνωση της παρουσίας του παλιού ΙΚΑ.
Τράπεζα Πειραιώς Ανδρίτσαινας.
Τράπεζα Πειραιώς Κρεστένων.
Εθνική Τράπεζα Κρεστένων.
Δημοτικά σχολεία και Νηπιαγωγεία χωριών.
Πόσες ακόμη υπηρεσίες πρέπει να χαθούν για να παραδεχθούμε ότι υπάρχει πρόβλημα;
Και ο Δήμος;
Εδώ χρειάζεται δικαιοσύνη αλλά και καθαρή κουβέντα.
Αντιδράσεις υπήρξαν.
Στα ΕΛΤΑ υπήρξαν κινητοποιήσεις.
Για την Εθνική Τράπεζα υπήρξε ομόφωνο ψήφισμα.
Για τις προτεινόμενες υποβαθμίσεις των Δημοτικών Σχολείων Καλλικόμου, Ανδρίτσαινας και Καλλιθέας το Δημοτικό Συμβούλιο είπε ομόφωνα «όχι».
Το 2026 υπήρξε επίσης ομόφωνη αντίδραση στην πρόταση υποβιβασμού του Δημοτικού Κρεστένων από 10θέσιο σε 8θέσιο.
Αλλά ύστερα από τόσα χρόνια πρέπει να κάνουμε το δύσκολο ερώτημα:
Αρκούν οι αντιδράσεις αφού ανακοινωθεί το λουκέτο;
Αρκεί μία επιστολή;
Αρκεί ένα ψήφισμα;
Αρκεί μία συγκέντρωση;
Και μετά τι;
Γιατί το αποτέλεσμα των τελευταίων δύο δεκαετιών είναι ότι ο Δήμος έχασε υπηρεσία μετά την υπηρεσία.
Οι αποφάσεις φυσικά δεν λαμβάνονται από τον Δήμο. Δεν αποφασίζει ο Δήμαρχος αν θα κλείσει μια τράπεζα, μια ΔΟΥ ή ένα Ειρηνοδικείο.
Όμως η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει μόνο για να διαχειρίζεται την καθημερινότητα.
Υπάρχει και για να διεκδικεί.
Να προλαβαίνει.
Να χτυπά πόρτες πριν έρθει η απόφαση.
Να οργανώνει όλο τον τόπο.
Να απαιτεί ανταλλάγματα όταν αφαιρείται μια υπηρεσία.
Να ενώνει επαγγελματίες, συλλόγους, κοινότητες και κατοίκους.
Να κάνει τόσο μεγάλο το πολιτικό κόστος μιας νέας απομάκρυνσης, ώστε στην Αθήνα να το σκέφτονται δύο φορές.
Γιατί στο τέλος η ερήμωση δεν έρχεται ξαφνικά
Δεν ξυπνά ένα πρωί ένα χωριό και είναι έρημο.
Πρώτα κλείνει το σχολείο.
Μετά φεύγει η τράπεζα.
Μετά η δημόσια υπηρεσία.
Μετά το ταχυδρομείο.
Ο ηλικιωμένος αναγκάζεται να πηγαίνει στον Πύργο.
Ο επαγγελματίας κάνει τις δουλειές του αλλού.
Η νέα οικογένεια σκέφτεται: «Γιατί να μείνω εδώ;»
Και κάποια στιγμή κοιτάμε γύρω μας και αναρωτιόμαστε γιατί μειώνεται ο πληθυσμός.
Η ερημοποίηση δεν ξεκινά όταν φύγει ο τελευταίος κάτοικος.
Ξεκινά όταν φύγει η πρώτη υπηρεσία και κανείς δεν καταφέρει να σταματήσει τη δεύτερη.
Ο Δήμος Ανδρίτσαινας–Κρεστένων έχει χάσει πολλά.
Και πλέον το ερώτημα δεν πρέπει να είναι:
«Τι άλλο θα μας πάρουν;»
Το ερώτημα πρέπει να γίνει:
«Τι θα κάνουμε οργανωμένα, από σήμερα, ώστε να μη φύγει τίποτα άλλο;»
Γιατί αν συνεχίσουμε να μετράμε απλώς τα λουκέτα αφού μπουν, σε λίγα χρόνια δεν θα συζητάμε ποιες υπηρεσίες χάθηκαν.
Θα συζητάμε ποιος πολίτης θα παραμείνει στην περιοχή μας.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου