ΣΟΚ στον Πύργο: Άνεργος-άστεγος πουλάει το νεφρό για να ζήσει το παιδί του

Σοκαρισμένη είναι η κοινωνία στον Πύργο με την  απόφαση ενός 49χρονου πατέρα να πουλήσει το νεφρό του  για να μπορέσει η 8χρονη κόρη του να  ζήσει αξιοπρεπώς αφού  ο ίδιος είναι  άνεργος και άστεγος.

Σύμφωνα με την αγγελία που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Πρωινή: «Πουλάω το νεφρό μου. Δυστυχώς πήρα αυτή την απόφαση επειδή είμαι άνεργος και άστεγος. Δεν με ενδιαφέρει αν ζήσω ή αν πεθάνω. Το μόνο που θέλω, είναι να αφήσω κάτι στην 8χρονη κόρη μου…».


Όπως ανέφερε και ο ίδιος, «Ο μόνος λόγος που δεν… «φούνταρα» ήταν το παιδί. Που να το αφήσω… Μόνο για αυτό ζω και αν γίνει το … θαύμα και τα καταφέρω, θα προσπαθήσω να το πάρω μαζί μου, ώστε να το απομακρύνω από το ακατάλληλο περιβάλλον που σήμερα ζει.

Δεν μας έλλειπε τίποτα. Ήμασταν μια καλά τακτοποιημένη οικογένεια. Επέστρεψα στον τόπο καταγωγής μου, το χωριό μου στην νότια Ηλεία, πριν εφτά χρόνια. Πάντα εργαζόμουν με ικανοποιητικό μισθό και ουδέποτε είχα σκεφτεί τι μπορεί να μου επεφύλασσε η μοίρα… Μετά το χωρισμό μου, το 2010, ξεκίνησαν και τα οικονομικά προβλήματα. Δάνεια, ασφάλειες, διατροφή…

Δεν είναι και εύκολο να συντηρείς δυο σπίτια και να πληρώνεις και τις υποχρεώσεις σου. Αρχές Γενάρη του 2013, πριν ένα χρόνο περίπου, απολύθηκα. Όσο και να έψαξα για δουλειά, ότι πόρτες και να χτύπησα, τίποτα… Τα νοίκια και οι υποχρεώσεις έτρεχαν. Δεν μπορούσα πλέον να προσφέρω στο παιδί και την πρώην σύζυγο μου τίποτα…

…δεν αποτελώ την εξαίρεση. Ξέρετε πόσοι σήμερα βρίσκονται στο δρόμο; Πόσοι άνθρωποι, που δεν τους έλειπε τίποτα, τώρα δεν έχουν ούτε να φάνε; Τα ξέρετε. Και ξέρετε πόσοι άνθρωποι μπήκαν στην διαδικασία να πουλήσουν το νεφρό τους για να επιβιώσουν;  Απίστευτα πολλοί.  Εκεί μας έφτασαν αυτοί που μας οδήγησαν στην ανέχεια και την εξαθλίωση….

Ζήτησα τη βοήθεια της Μητρόπολης. Έκανα αίτηση να με δεχτούν σε κάποιο από τα ιδρύματα της, να προσφέρω εργασία με αντάλλαγμα στέγη και τροφή. Ακόμα περιμένω απάντηση… Ο μοναδικός άνθρωπος που με στηρίζει όσο μπορεί, είναι ένας ξάδελφος μου, καθώς φίλοι και συγγενείς εξαφανίστηκαν…

Η κόρη μου γνωρίζει ότι δεν έχω πλέον σπίτι… Ξέρει ότι ζω μέσα στο αυτοκίνητο και παρά το μικρό της ηλικίας της, όλα τα καταλαβαίνει. Όσο και να την τρελαίνει η κατάσταση αυτή, δεν την αφήνω να νιώσει τον πόνο και τη μοναξιά μου… Με μια αγκαλιά της άλλωστε, ξεχνώ τα πάντα και παίρνω δύναμη. Δύναμη, μόνο για αυτή.

Για να παλέψω να επιβιώσω και ποιος ξέρει, αν βρω δουλειά, αν μου προσφέρει κάποιος δουλειά, οποιαδήποτε δουλειά, και ένα σπίτι εντός Ηλείας για να είμαι κοντά στο παιδί μου, τότε θα καταφέρω να ορθοποδήσω. Θα μπορέσω να ρυθμίσω τα χρέη μου και να βάλω μια τάξη ξανά στη διαλυμένη μου ζωή…».

Παναγιώτης Παυλόπουλος
ileiapost.gr