Με την ευκαιρία αυτή κρίνουμε να σας παρουσιάσουμε σε τρεις συνέχειες στοιχεία, , και λεπτομέρειες για τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης από την Καλίδονα , που πρώτη φορά βλέπουν το φως της δημοσιότητας μετά από 77 χρόνια.
Όλα αυτά βέβαια στο υπό έκδοση βιβλίο μας <<Από τη Σάρενα στην Καλίδονα ….Ένα θυμητάρι ζωής..>>
Όλα αυτά συνοδευόμενα με ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα από τη βροχερή Καλίδονα διαβάζοντας το 1ο μέρος της ανάρτησής μας…
Τα πατριωτικά αισθήματα σε όλες τις χρονικές ιστορικές περιόδους ήταν ανεπτυγμένα σε όλους τους πατριώτες μας, οι οποίοι συνέχισαν να αγωνίζονται για την ανεξαρτησία και την ελευθερία τους.
Τη χρονική περίοδο 1940-1950, που γράφτηκε η σύγχρονη ιστορία της χώρας μας, αρκετοί πατριώτες συμμετείχαν ενεργά.
Μέσα από τη δράση, τις ιδέες και την καθημερινότητα τους παρουσιάζεται η τοπική ιστορία του χωριού μας.
Αρκετοί σκοτώθηκαν και άφησαν χήρες και ορφανά, άλλοι εγκατέλειψαν τις σπουδές τους για να αφιερωθούν στον αγώνα και άλλοι χάθηκαν άδικα κατά τον εμφύλιο σπαραγμό, που βασάνιζε τη πατρίδα μας για πολλά χρόνια.
Όλοι τους, ο καθένας από τη δική του πλευρά, αγωνιζόταν για την Ελλάδα.
Τη δεκαετία 1940-1950, το χωριό μας αντιμετώπισε άσχημες καταστάσεις από ανθρώπινα λάθη.
Σκοτώθηκαν, εκτελέστηκαν, φυλακιστήκαν και απομονώθηκαν πατριώτες μας, σε σημείο που στερήθηκαν και την εκπαιδευτική τους μόρφωση.
Κάηκαν σπίτια, χάθηκαν περιουσίες και οι νέοι μετανάστευσαν σε αστικά κέντρα, γιατί το μίσος και η διχόνοια δεν επέτρεπε τη συνέχιση της ζωής τους στο χωριό, με αποτέλεσμα το χωριό μας να συρρικνωθεί.
Εμείς οι νεότεροι, έχουμε ηθική υποχρέωση να κρατήσουμε άσβεστη τη μνήμη τους και να θαυμάσουμε τον πατριωτισμό και τη ψυχική τους δύναμη, που σε πολύ αντίξοες συνθήκες πολεμούσαν.
Καλούμαστε να ξεχάσουμε τα μίση και τα πάθη και να προχωρήσουμε μπροστά ενωμένοι για μια καλύτερη Ελλάδα.
Ας αφήσουμε αλώβητη την εθνική μας κληρονομιά στα παιδιά και τα εγγόνια μας, αγωνιζόμενοι για τα μεγάλα ιδανικά της πατρίδας μας.
Στην Εθνική Αντίσταση (1941–1945), πρωτοστάτησαν οι παρακάτω πατριώτες μας, γράφοντας ο καθένας τη δική του προσωπική ιστορία:
Αναστασόπουλος Ιωάννης του Αναστασίου (Μεϊντάνης)
Ήταν δάσκαλος. Την εποχή του βοηθούσε πολύ τους νέους, που ήθελαν να σπουδάσουν.
Είχε προοδευτικές ιδέες και προσπαθούσε μέσω του λόγου του και των επιχειρημάτων του να τις περάσει στη νεολαία. Πράγμα το οποίο – όπως λέγεται - είχε κατορθώσει εν μέρει.
Λέγεται ότι τους συγκέντρωνε στην τοποθεσία «Καλύβια», κάτω από τα πλατάνια.
Είχε ενεργό συμμετοχή στην Αντίσταση, διατελώντας καπετάνιος μιας ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ. Είχε το ψευδώνυμο «Αχιλλέας», εντάχθηκε στο ΔΣ και είχε το στρατιωτικό τίτλο του «Ανθυπιλάρχου».
Στη Μακεδονία, όπου υπηρετούσε ως δάσκαλος, παντρεύτηκε και απέκτησε ένα γιο, τον Τάσο.
Σκοτώθηκε στον Εμφύλιο το 1948, πριν γεννηθεί ο γιός του.
Ο Τάσος δεν έχασε τους δεσμούς του με την Καλίδονα και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να δίνει το παρόν στο χωριό του πατέρα του.
**Αδαμόπουλος Λεωνίδας του Νικολάου και της Ελένης (Ζαγκλακάς) **
Είχε ενεργό συμμετοχή στην Αντίσταση. Για αρκετό χρονικό διάστημα έμενε στον αδελφό του στην Αθήνα, όπου εργαζόταν.
Έφυγε για να παρουσιαστεί φαντάρος στην Καλαμάτα.
Όμως, δεν παρουσιάστηκε ποτέ και κρίθηκε λιποτάχτης. Στην διάρκεια του εμφυλίου εντάχθηκε σε ομάδα.
Συνελήφθη και ύστερα από δίκη, που έγινε στον Πύργο με απόφαση του Στρατοδικείου Πύργου, εκτελέστηκε το 1949 στην Πάτρα.
Η μάνα του (η μαία του χωριού) έκανε μεγάλο αγώνα να τον γλυτώσει.
Λέγεται ότι πούλησε και μια ελιά, που είχε δικιά της, για να πληρώσει το δικηγόρο. Δυστυχώς, δεν μπόρεσε να καταφέρει τίποτε.
Αλεξόπουλος Νικόλαος του Γεωργίου (Ντραμπάκουλας)
Ήταν Ανθυπολοχαγός 1ου Τάγματος και Διοικητής 1ου λόχου στην Πάτρα.
Στις 6 Απριλίου 1944 στο «Χάνι της Μανωλιάς», όπου ήταν επικεφαλής ως Διοικητής του 1ου λόχου, έγινε συμπλοκή Ελλήνων με Γερμανούς.
Στην επίθεση εναντίον του Γερμανικού αυτοκινήτου, βρισκόταν μπροστά σε απόσταση λίγων μέτρων από τους Γερμανούς, πολεμώντας λιονταρίσια.
Μία ριπή αυτομάτου τον πήρε και τον άφησε νεκρό. Είχε λάβει μέρος στη μάχη των Δεμεστίχων και είχε δείξει αυτοθυσία και θάρρος αξιοθαύμαστο.
Ήταν παντρεμένος στο Ναύπλιο και είχε δύο αγόρια. Το Γεώργιο και το Γιάννη.
Μετά από αυτή την εξέλιξη, τα παιδιά του κράτησαν επαφή με τα στενά συγγενικά τους πρόσωπα.
Βλάμης Νικόλαος του Σπύρου
Ήταν από τους πρωτεργάτες του ΕΑΜ. Είχε έντονη συμμετοχή σε όλες τις δραστηριότητες του χωριού.
Ήταν έντιμος και ηθικός ως χαρακτήρας. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, είχε ενταχθεί στις τάξεις του ΔΣΠ, μαζί με άλλους πατριώτες, και σε μια μάχη στον Ταΰγετο το 1949, σκοτώθηκε.
Ήταν παντρεμένος με τη Δωροθέα Γρηγορίου Τζιάρου και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά, το Σπύρο και τη Σοφία.
Γεωργόπουλος Δημήτριος του Ιωάννου
Είχε ενταχθεί στο ΕΑΜ. Ήταν παντρεμένος και έμενε στον Πύργο.
Σε μια εμπλοκή, που έγινε με Γερμανούς στο Επιτάλιο, σκοτώθηκε το 1943.
**Νικολόπουλος Χρήστος του Δημητρίου **
Το οικογενειακό παρατσούκλι «Ντόζης» τον ακολουθούσε παντού και έτσι τον αποκαλούσαν γνωστοί και άγνωστοι.
Ο ξακουστός «Ντόζης» ήταν αγροφύλακας. Ήταν από τους πρώτους, που εντάχθηκαν στον ένοπλο αγώνα του ΕΑΜ εναντίον των κατακτητών.
Είχε έντονη παρουσία στα κοινωνικά δρώμενα του χωριού μας. Δυστυχώς, «έπεσε» άδικα στη μάχη της Κωστομέρας από διασταύρωση πυρών μεταξύ Ελλήνων.
Η κηδεία του, για τα χρονικά δεδομένα εκείνης της εποχής, καταγράφτηκε στα ιστορικά γεγονότα της τοπικής μας κοινωνίας.
Μοιρολογούσαν μαζί άνδρες και γυναίκες. Πλήθος κόσμου τον συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία. Ομιλίες ουκ ολίγες ακούστηκαν από συναγωνιστές και συναγωνίστριες του.
Ήταν παντρεμένος με την Αναστασία Αλεξοπούλου και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά, την Ελένη και τον Δημήτρη.
Ο γιός του, Δημήτρης, όσο μεγάλωνε, είχε δώσει όρκο να πάρει το «αίμα του πατέρα του πίσω». Ήταν μέλος της ΕΠΟΝ και συμμετείχε μαζί με άλλους νέους σε όλες τις δραστηριότητες της οργάνωσης.
Συγχρόνως πήγαινε και στο Γυμνάσιο. Κάποια στιγμή αποφάσισε να ενταχθεί σε ομάδα και να ακολουθήσει και άλλους πατριώτες του στο βουνό, παρά τις αντιρρήσεις της μάνας του και των συγγενών του.
Όμως, συνάντησε δυσκολίες, επέστρεψε πάλι στο χωριό και κρυβόταν. Συνελήφθη και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο στην Πάτρα. Ευτυχώς, μεσολάβησε ο νονός του, Κωνσταντάκης Χριστόπουλος (Εισαγγελέας Πατρών) και δεν εκτελέστηκε.
Γύρισε στο χωριό και μετέπειτα έφυγε για Αθήνα, όπου εκεί δημιούργησε την οικογένειά του.
Μανώλης Σωτήρης του Ευσταθίου
Ήταν ενεργό μέλος του ΕΑΜ. Τραυματίστηκε σοβαρά το 1943 από τους Ιταλούς, όταν έσπασαν τις αποθήκες στον Κακόβατο για να εφοδιαστούν σταφίδα, λάδι και αλεύρι οι κάτοικοι της περιοχής. Όταν αποθεραπεύτηκε, κατατάχτηκε στον εφεδρικό ΕΛΑΣ.
Μετα τη λήξη των γεγονότων και λόγω ότι οι καταστάσεις στην κοινωνία του χωριού μας δεν ήταν εύκολες, έφυγε στην Αθήνα, όπου εκεί δημιούργησε την οικογένειά του.
Τζιάρος Ανδρέας του Αγησιλάου
Σκοτώθηκε σε ηλικία 24 ετών, στη μάχη του Πύργου (8-9.1944)
Τζιάρος Γεώργιος του Πανάγου
Τραυματίστηκε στη μάχη του Πύργου το 1944 και μεταφέρθηκε μαζί με τον Πανταζή Χριστοδουλόπουλου στο αυτοσχέδιο Νοσοκομείο στα Ολύμπια, που αποθεραπεύτηκε και συνέχισε πιο έντονα τη δράση του.
ΑΥΡΙΟ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ..!!
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ !! ΚΑΛΙΔΟΝΑ 22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2021
Γράφει η Τριανταφυλλιά Νιάρχου, Πρόεδρος του Πολιτιστικός Σύλλογος Καλίδονας "Σάρενα"
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου